LAPUSRADA's profileღ°•.♥.•°☆ สายลมที่หวังดี...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    February 29

    Pome


    แม้คืนวันผ่านเลยอย่าเลยผ่าน

    แม้วันวานผ่านพ้นยังทนไหว

    ยังคงเฝ้ารอคอย คอยเธอตลอดไป

    เพราะหัวใจมีเธอ เธอคนเดียว

    ถึงคืนวันผ่านเลยอย่าเลยลับ

    ขอเพียงเธอส่งกลับความคิดถึงมาข้องเกี่ยว

    ยังรอคอย คอยเธอเพียงผู้เดียว

    เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจยามห่างกัน


    แต่งเมื่อ 1 ก.พ. 2551

    คำว่า ..... รัก

     

     

    คำ ว่า รัก จะว่าซับซ้อนก็ซับซ้อน จะว่าง่ายก็ว่าง่าย
    ความรัก...อาจช่วยเยียวยาบาดแผลสำหรับคนที่อยู่โดดเดี่ยว
    แต่บางครั้ง ความรักก็เป็นตัวสร้างบาดแผลนั้นเสียเอง
    มีคำกล่าวหนึ่งถึงความรักไว้ว่า
    " ความรักจะเริ่มต้นขึ้น เมื่อคนๆ หนึ่งรู้สึกว่าความต้องการของอีกคนหนึ่ง
    มีความสำคัญเท่ากันกับของตัวเอง "
    และเมื่อเรารู้สึกอย่างนั้นจริงๆ คำถามที่ตามมาก็คือ
    เราควรที่จะกล้าแสดงความรู้สึกนี้ของตัวเองออกมาดีหรือไม่ดี
    ฉันคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคน
    ว่าเขามีเงื่อนไขต่อความรักของตัวเองอย่างไร
    บางคนมีความคาดหวังสูงกับความรัก
    คือเมื่อรักแล้วก็ต้องการถูกรักตอบ
    เมื่อมีความคาดหวัง ก็คงหนีไม่พ้นจะมีความหวาดกลัวตามมา
    กลัวที่จะผิดหวัง - - กลัวที่จะต้องเสียใจ
    ก็เลยลังเลว่าจะรักต่อไปดีมั้ย
    แต่สำหรับบางคนที่แตกต่าง
    เขากลับพร้อมที่จะรัก - - ที่จะคิดถึงใครสักคน
    ถึงแม้ว่าจะต้องรู้สึกอย่างนั้นเพียงฝ่ายเดียว
    แต่เมื่อทำไปแล้วมีความสุขก็เลยขอทำต่อไป
    โดยไม่ได้คาดหวังอะไรจากคนๆนั้นเลย
    เพียงแค่จะรู้สึกดีกับตัวเองที่มีโอกาสได้รักใครบ้าง ก็เท่านั้น - -
    ความคาดหวัง...
    น่าจะเป็นเงื่อนไขที่สำคัญของความรักเลยทีเดียว
    หากเราลดความคาดหวังลงไปบ้าง
    เราอาจจะ " รู้ สึก ดี " กับความรักมากขึ้น
    และกล้าที่จะรักมากขึ้นอีกก็ได้

     

    th_182

    February 28

    อนาคตของความรัก

     

     

    ถ้ารู้ว่าจุดจบ ความรัก ... ไม่ได้สวยงามอย่างที่ฝัน
    ก็คงไม่มีใคร อยากฝ่าฟันไปให้ถึง
    คงจบลงตั้งแต่ยังไม่เริ่ม ยังไม่ซึ้ง ตราตรึง
    และคงไม่ทำให้ใครคนหนึ่ง ... ต้องปวดใจ

    ถ้าสามารถหยั่งรู้ อนาคตของความรัก
    ก็คงจะลด ความรักลงไปได้
    คงไม่ทุ่มเทให้หมด ทั้งกายและใจ
    และคงไม่ต้องมานั่งเสียใจเหมือนเช่นตอนนี้นะเธอ
    อนาคตความรัก ไม่มีใครรู้
    ดังนั้นต้อง รักษาหัวใจที่มีอยู่อย่าให้หาย
    แม้บางครั้งอาจเจ็บปวดมากมาย
    แต่ อยากให้คุณอดทนรักษาไว้ให้ดีก่อนก่อนมาจากลา

    แม้ ความรักที่คุณจักรักษาไว้
    มันได้หายไป ในเวลาถัดมา
    แต่ก็อยากให้คุณทำใจและคิดเสมอว่า
    ไม่มีใคร จักรู้ค่า อนาคตความรักเป็นเช่นไร
    วันนี้ อาจเลิกรัก หรือ ปวดร้าวใจ
    วันหน้า รักเราอาจกลับมารักกันได้เช่นเดิม

    อ่านกลอนนี้แล้ว ทำให้รู้สึกว่า
    อนาคตนั้นช่างน่ากลัวนัก
    แต่ถ้าเรามัวแต่กลัว ก็อาจทำให้คุณไม่กล้ามีความรัก
    อย่าเป็นคนกำหนด อนาคตความรัก
    ว่าความรักของคุณต้องยืนยาว ต้องมั่นคง
    ต้องบอกรักกันตลอด...
    แต่จงรักกันไว้ พยายามเข้าอกเข้าใจกันให้มากที่สุด
    ใช้ความอดทน ... และไว้เนื้อเชื่อใจกันให้มาก
    เมื่อเป็นแบบนี้แล้ว ... คุณก็จะมองเห็นอนาคตของความรัก
    ว่าต้องยั่งยืนแน่นอน
    ทำวันนี้ให้ดีที่สุด.. แล้ววันพรุ่งนี้จะดูแลตัวมันเอง.

     

    m34601

     

    February 26

    เวลาไม่เท่ากัน

     

    คุณเคยผูกพันกับใครสักคนบ้างไหม แล้วรู้สึก ...
    มีความสุข เมื่อเจอ คนคนนั้น
    สบายใจ เมื่อเจอ คนคนนั้น
    สนุกสนาน เมื่อเจอ คนคนนั้น
    หัวเราะร่า เมื่อเจอ คนคนนั้น
    โลกสดใส เมื่อเจอ คนคนนั้น
    มีกำลังใจ เมื่อเจอ คนคนนั้น
    มีกำลังกาย เมื่อเจอ คนคนนั้น
    ตื่นเต้น เมื่อเจอ คนคนนั้น
    การที่คนเราจะเริ่มผูกพันกับใครสักคนหนึ่ง สิ่งนั้นจะต้องถูกสร้างมาจาก ...
    พูดคุยกัน ยิ้มให้กัน ทานข้าวกัน
    ไปไหนกัน เป็นห่วงกัน ดูแลกัน
    เข้าใจกัน พึ่งพากัน มีกันและกัน...
    สิ่งนั้นมันต้องใช้ "เวลา" เพื่อที่จะทำให้ความผูกพัน แนบแน่น และสนิทใจกันมากขึ้น ผูกพันต้องใช้
    เวลาเนิ่นนานจนกระทั่งไม่มีโอกาสได้เจอกันอีก หรือ รวดเร็วจนไม่ทันที่จะตั้งตัวได้ กว่าจะรู้ว่าผูกพัน ก็สายเกินกว่าที่จะเดินมาบอกได้ว่าเป็นห่วงนะ แล้วเวลานานแค่ไหนหล่ะที่จะทำให้เรา ผูกพัน
    1 นาที
    1 ชั่วโมง
    1 วัน
    1 เดือน
    1 ปี
    1 ชั่วชีวิต ...
    เวลา ของคนแต่ละคนแท้จริงแล้ว มันมีระยะห่างของเวลาไม่เท่ากัน
    เวลา เป็นผลต่างของ จุดเริ่มต้น และจุดสิ้นสุด โดยมีความรู้สึกเป็นตัวแปร
    เวลา 1 วัน เท่ากับ 24 ชั่วโมง เหมือนกันทุกวัน เคยคิดกันบ้างไหมว่าทำไม
    บางวัน ... รวดเร็ว
    บางวัน... เนิ่นนาน
    เวลา ไม่ใช่ค่าคงที่ ซึ่งมีความรู้สึกเป็นตัวแปร ที่จะมาเพิ่มคุณค่าและ ระยะเวลาให้แตกต่างกันไป
    เวลา ที่เท่ากัน คุณดูแล เอาใจใส่ และ มองลึกลงไปในรายละเอียดให้กับคนที่เรา ผูกพัน แค่ไหน
    ไม่สามารถที่จะบอกได้ว่า ทำไม ผลต่างของ การเริ่มรู้จักกัน และ กำลังไม่รู้จักกัน ที่มีค่าเท่ากับ 1 เดือน
    จะสามารถสร้าง คำว่า ผูกพัน ขึ้นมาได้
    คนนี้: รู้จัก(เริ่มต้น)--พูดคุยกัน, ยิ้มให้กัน,ไปไหนกัน, เป็นห่วงกัน, ดูแลกัน--ไม่รู้จัก(สิ้นสุด)
    ผลต่าง 1 เดือน เท่ากับ ผูกพัน
    บางคน: รู้จัก(เริ่มต้น)--พูดคุยกัน, ยิ้มให้กัน,ไปไหนกัน, เป็นห่วงกัน, ดูแลกัน--ไม่รู้จัก(สิ้นสุด)
    ผลต่าง 1 ปี เท่ากับ ผูกพัน
    1 เดือน มีค่าเท่ากับ 1ปี เวลาไม่ใช่ค่าคงที่
    **อย่าลืม ใส่ความรู้สึกเข้าไปในเวลา เพราะสิ่งนั้นจะทำให้เวลาแต่ละนาที มีระยะที่ยาวนานยิ่งขึ้นขึ้น

     

     

    m34095

    February 25

    54 เรื่องจิ๊บๆที่รวมกันเป็นผู้หญิง

     

     

    1.        ผู้หญิงเหมือนกองไฟ  เวลาที่อยู่ไกลก็อบอุ่น  แต่ถ้าเข้าใกล้มากเกินไปก็จะทำให้ร้อนจนทนไม่ไหว

    2.       ใน  17  ชั่วโมง ผู้หญิงจะคุย  16,215  คำ

    3.       ผู้หญิงเป็นเพศที่เกลียดเหงื่อตัวเองและรังเกียจผู้ชายที่เต็มไปด้วยเหงื่อ

    4.      เลื่อย ระเบิดควัน ชุดอวกาศ เสื้อกันกระสุน และที่ปัดน้ำฝน คือสิ่งประดิษฐ์แมนๆที่คิดค้นโดยผู้หญิง

    5.       ผู้หญิงก็เหมือนหาดทราย  ดูไกลๆก็ขาวนวล สะอาดตา  แต่เมื่อไรที่เข้าใกล้จนเม็ดทรายเข้าไปติดอยู่ในรองเท้า จะน่ารำคาญมาก

    6.       ผู้หญิงมีโอกาสจะติดเชื้อโรคทางเพศสัมพันธ์มากกว่าผู้ชาย  เพราะสภาพในช่องคลอดของผู้หญิงอำนวยต่อการที่เชื้อโรคจะเติบโตได้ดีกว่า

    7.       ผู้หญิงขี้หนาวกว่าผู้ชาย

    8.       ผู้หญิงมักจะรู้สึกว่าตัวเองอ้วนกว่าความเป็นจริง

    9.       ผู้หญิง 97 % ชอบหลับตาเวลาจูบ

    10.    ผู้หญิงรับฟังได้ดีกว่าผู้ชาย และก็นินทาได้คล่องปากกว่าด้วย

    11.     ค่าเฉลี่ยหัวใจผู้หญิงจะเต้น 60-80 ครั้งต่อนาที

    12.    ความสวยของผู้หญิงจะผันผวนไปตามอารมณ์ ในวันที่แฮปปี้ผู้หญิงจะมองเห็นตัวเองดูดีกว่าวันที่เศร้า

    13.    ความหล่อของผู้ชายในสายตาหญิงก็ผันผวนตามอารมณ์เช่นกัน วันที่เธอยังไม่เป็นแฟนคุณ เธอจะเห็นว่าคุณหน้าตาพอดูได้ แต่หลังจากเป็นแฟนกันแล้ว เธอจะรู้สึกว่าเพื่อนคุณหน้าตาดีกว่าคุณเยอะเลย

    14.   สถิติบอกว่าผู้หญิง 1 คน จะมีชุดชั้นในประมาณ 8 ตัว

    15.    ค่าเฉลี่ยสะโพกสาวไทยอยู่ที่ 35-36 นิ้ว เมื่ออายุมากขึ้นจะใหญ่ขึ้นประมาณ 2 นิ้ว

    16.    ผู้หญิงเป็นคนลงมือผลิตอาหารส่วนใหญ่ของโลกนี้ แต่มีผู้หญิงแค่ 1 % เท่านั้นที่ทำสวนทำฟาร์มเป็น

    17.    ผู้หญิง 80 % มีเซลลูไลท์

    18.    ผู้หญิงมักจะภูมิใจในเรื่องครอบครัวมากกว่าเรื่องงาน

    19.    ผู้หญิงจะเก็บรูปหรือจดหมายรักของแฟนเก่าไว้เสมอ

    20.   สำหรับผู้หญิง การทำทุกอย่างด้วยอารมณ์เป็นสิ่งที่ยอมรับได้

    21.    ถ้าตกอยู่ในสถานการณ์ฉุกเฉิน ผู้หญิงจะควบคุมอารมณ์ได้ดีกว่าผู้ชาย

    22.    ผู้หญิงไม่เข้าใจว่าทำไมผู้ชายต้องบ้าบอล แต่จะเข้าใจได้ถึงวิธีทำให้ผู้ชายเป็นบ้าด้วยการห้ามไม่ให้เขาดูบอล

    23.   ผู้ชายไม่เคยจำแต่ผู้หญิงไม่เคยลืม ถ้าคุณทำอะไรไว้เธอจะบันทึกไว้ในเมมโมรี่ไปจนวันตาย

    24.  ยอดอกทั้งสองข้างของผู้หญิงส่วนใหญ่จะชี้ไปคนละทิศ

    25.   เหตุผลที่ผู้หญิงขับรถเก่งสู้ผู้ชายไม่ได้ เพราะส่วนใหญ่เธอจะเป็นคนนั่งแล้วให้แฟนบริการขับให้

    26.   ผู้หญิงอ่านแผนที่สู้ผู้ชายไม่ได้  แต่มักไม่ยอมรับว่าตัวเองเป็นคนพาเขาไปหลงทาง

    27.   ใน 1 ปี ผู้หญิงหนึ่งคนจะกินลิปสติคเป็นปริมาณ 1-3 แท่งทีเดียว

    28.   ช่วงที่มีประจำเดือนผู้หญิงไม่เคยเถียงแพ้แฟน และถ้าแฟนหนุ่มคนไหนไม่เข้าใจเหตุผลข้อนี้ก็ควรเตรียมทำประกันชีวิตไว้ได้เลย

    29.   แม้แต่ผู้หญิงไร้การศึกษาก็รู้จักใช้มารยา และต่อให้เป็นผู้ชายที่จบด็อกเตอร์ก็ไม่แน่ว่าจะรู้ทันมารยาหญิง

    30.   ผู้หญิงไม่ค่อยมีเสื้อใหม่ เพราะมันจะกลายเป็นตัวเก่าไปทันทีที่เข้าไปอยู่ในตู้เสื้อผ้า

    31.    และไม่มีผู้หญิงคนไหนที่มีเครื่องประดับมากพอแล้ว

    32.   เฉลี่ยแล้วผู้หญิงจะเข้าห้องน้ำวันละ 7 ครั้ง

    33.   ผู้หญิงอเมริกันจะจูบผู้ชายประมาณ 79 คนก่อนที่จะแต่งงาน

    34.  ค่าเฉลี่ยรอบเอวสาวไทยวัยรุ่นอยู่ที่ 26-27 นิ้ว

    35.   จากสถิติทั่วโลกพบว่าผู้หญิงในอุดมคติของหนุ่มๆ คือสาวผมน้ำตาล ตาสีฟ้า อายุไม่เกิน 25 ปี

    36.   ในแต่ละปี มีผู้หญิงที่ต้องการทำศัลยกรรมเพิ่มขนาดหน้าอกมากขึ้นเรื่อยๆ และไซส์ที่ฮิตมากที่สุดก็คือคัพซี

    37.   ผู้หญิง (บางคน) เหมือนทรายผสมปูน ถึงจะไม่ค่อยสวยแต่มีประโยชน์มหาศาล

    38.   ผู้หญิงเป็นเพศที่ไม่ค่อยมั่นใจในตัวเอง นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมผู้หญิงถึงชอบถามว่า คุณรักฉันมั้ย

    39.   สาวๆอเมริกัน 60 % ทำสีผม

    40.  ผู้หญิงที่ไม่หึงอาจจะไม่ฉลาดนัก แต่ผู้หญิงขี้หึงไม่ฉลาดยิ่งกว่า

    41.   ผู้ชายชอบคิดว่าผู้หญิงสวยต้องโง่ แต่อย่างน้อยเธอก็รู้ว่าจะใช้ความสวยหลอกล่อผู้ชายฉลาดๆ ให้มาสยบแทบเท้าได้ยังไง

    42.  ฆาตรกรหญิงจะนิยมฆ่าด้วยยาพิษ มากกว่าการใช้อาวุธที่ทำให้เลือดตกยางออก

    43.  ส่วนสูงค่าเฉลี่ยของสาวไทยรุ่นใหม่คือ 163 เซนติเมตรและน้ำหนัก 52 กิโลกรัม

       44.การเดินช้อปปิ้งคือการออกกำลังกายของผู้หญิง

       45.ไซส์หน้าอกของสาวๆ จะเปลี่ยนไปตามระัดับฮอร์โมน ใน 1 เดือน หน้าอกจะเพิ่มขนาดจากเล็กสุดไปใหญ่สุดและกลับมาเล็กอีกครั้ง

       46.ผู้หญิงใช้โทรศัพท์เฉลี่ยวันละ  26 นาที

       47.นิสัยพูดอ้อมค้อมของผู้หญิงเป็นนิสัยที่ทำให้ผู้ชายเบื่อได้เร็วที่สุด

       48.ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ทำกับข้าวไม่เป็น ความสามารถในเรื่องนี้จะมีหรือไม่มีขึ้นอยู่กับว่าเธอกำลังคบอยู่กับใครมากกว่า

       49.ผู้ชายที่ฉลาดคือผู้ชายที่แสดงออกว่ารู้ทันผู้หญิง แต่ผู้หญิงที่ฉลาดกว่าคือผู้หญิงที่ไม่แสดงออกว่ารู้ทันผู้ชาย

       50.ความรักเป็นจุดอ่อนของผู้หญิงทุกคน

       51.ผู้หญิงจะมีความต้องการทางเพศสูงสุดในเดือนกรกฎาคม

       52.ศัตรูที่ผู้หญิงกลัวที่สุดไม่ใช่รอยตีนกาแต่เป็นผู้หญิงอีกคนที่จะมาแย่งแฟนของเธอไปต่างหาก

       53.ยาครอบจักวาลที่รักษาได้ทุกโรคของผู้หญิงคือการช้อปปิ้ง

       54.ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงตัวเล็กหรือใหญ่ก็ต้องการเสื้อผ้าไม่จำกัดจำนวนเหมือนๆกัน

     

     

     

     kapook_dookdik_16458_81666

     

     

    February 23

    แง่คิดเกี่ยวกับความรัก

    1. คนดีๆ... ล้วนมีเจ้าของไปหมดแล้ว (เหมือนที่จอดรถ)
    2. ส่วนคนที่ยังเหลืออยู่... มันก็ต้องมีเหตุผลหละนะ (ไม่เหมือนที่จอดรถ)
    3. อะไรที่คุณเอะใจว่า มันจะดีเกินจริง... เป็นไปได้มากว่า มันไม่จริง
    4. ความรัก ก็เหมือนการรอรถเมล์... สายที่ไม่อยากขึ้น ก็มาจัง ส่วนสายที่ต้องการจะขึ้น ก็รอไปเถอะ, พอมา ก็ไม่จอด, พอจอด ก็คนแน่น ขึ้นไม่ได้, พอขึ้นได้ รถก็ไปตายกลางทางอีก
    5. ความรักก็เหมือนกับเหรียญ แหวน หรือชิ้นส่วนเล็กๆ... เพราะเมื่อไหร่ที่มันหลุดมือตกลงพื้น มันจะต้องกลิ้งไปยังซอกที่มืดที่สุด และลึกที่สุด จนเรามองไม่เห็น และเอื้อมไม่ถึง
    6. รถไฟอาจจะวิ่งบนราง แต่อย่าด่วนสรุปว่า... มันวิ่งไปทางไหน โดยดูจากราง เพราะเมื่อเหลียวกลับมามองอีกที รถไฟขบวนนั้นอาจจะวิ่งผ่านคุณไปแล้วก็ได้
    7. สวย หรือหล่อ... ไม่ได้อยู่ที่คำจำกัดความ แต่อยู่ที่จินตนาการ
    8. ความรัก... สวนทางกับกฎฟิสิกส์ นั่นคือ เมื่อเราให้ความรักกับใครมากเท่าไหร่ เราก็จะได้รับตอบแทนกลับมาเป็นสัดส่วนผกผันกลับ
    9. เมื่อไหร่ที่ฝ่ายหนึ่งบอกว่า... "เป็นเพื่อนกัน" แปลว่า 'ต้องการจะเลิกคบกัน'
    10. เมื่อไหร่ที่ฝ่ายหนึ่งบอกว่า... "มีอะไรต้องคุยกัน" แปลว่า "ไม่ต้องการคุยกันอีกแล้ว"
    11. ความรักทำให้คนตาบอด... การแต่งงานช่วยให้คนตาสว่าง

     kapook_dookdik_1655_82860

    February 22

    อย่าเอาอดีต มาตอกย้ำ เพื่อทำลายอนาคต

    kapook_dookdik_1637_64221

     

    ทุกเช้าที่ตื่นลืมตา. . .
    คงน้อยคนนัก ที่จะไร้ซึ่งภารกิจ ที่ต้องกระทำ 
    ชีวิตประจำวันของแต่ละคน. . .
    จึงผิดแผกแตกต่างตามแต่หน้าที่ ที่ตัวเองต้องรับผิดชอบ 
    คนทุกคน มีอนาคตที่ดี  และมีความเป็นได้สูง ที่จะสมดังใจ

    แต่ในมุมอีกมุมหนึ่ง ของความเป็นจริง ยังมีคนที่ยึดติดกับอดีต 
    ยังจมปลักอยู่กับ ปัญหาชีวิตต่างๆ นานาร้อยพัน 
    บางคนอาจเจ็บปวดกับความรัก บางคนอาจวิตกกังวลเรื่องงาน
    บางคน
    . . . อาจมีปัญหาทางการเงิน
    หลากคนก็หลากปัญหา ที่ยังคงไม่ได้รับการแก้ไข
    และใครบางคนที่ว่าไว้  อาจเป็นตัวเราเอง ที่กำลังจมดิ่งอยู่กับปัญหาเหล่านั้น

    ถ้าตอนนี้ . . .เรากำลังทุกข์อกทุกข์ใจ
    ยังตื่นลืมตาขึ้นมาในทุกเช้า ด้วยความปวดร้าว 
    ยังลืมอะไรที่ฝังในหัวไม่ลง ยังยึดติด ยังจมปลัก
    . . .ยังวนเวียนอยู่ในร่องรอยของอดีต
    เราจะกลายเป็นผู้แพ้  และผู้แพ้คนนั้น ...
    ก็เป็นผู้ทำลายอนาคตด้วยมือของตัวเอง

    เคยมีคนกล่าวไว้ว่า... "นกที่ตื่นแต่เช้า  มักจะได้หนอนที่อร่อยที่สุด"

    อย่ามัวแต่หลับหูหลับตา. . . จมอยู่แต่อดีต ต่อไปอีกเลยดีกว่า  
    จงกล้าหาญอย่างนกเสรี . . . ที่พร้อมจะกางปีกบินในทุกๆ เช้า 
    และพร้อมออกไปเผชิญโลกกว้าง ไปผจญภัย
    . . . และคว้าชัยชนะ มาไว้เป็นของตัวเอง

    หนอนที่อร่อยที่สุด ก็คืออนาคตที่สวยงามที่สุด 
    ซึ่งรอวันจะตกเป็นของนกเสรี และมีความกล้าหาญ
    และเราก็มีโอกาสเป็นนกตัวนั้นได้เสมอ
    ถ้าใจเราพร้อมเริ่มต้นใหม่ พร้อมสลัดทุกความทุกข์ออกไปจากใจ
    . . .อย่างคนที่เข้าใจและยิ้มรับมัน
    ให้โอกาสตัวเองอีกสักครั้ง . . .
    ด้วยการเอาเรื่องอดีต ที่ทำให้เป็นทุกข์ออกไปวางให้ห่างตัว
    บอกตัวเองให้ยิ้มสู้ ย้ำเตือนตัวเองว่า . . .
    เรายังมีปัจจุบันที่ต้องดำเนินไป
    และเรายังมีอนาคต ที่ก้าวไกลรอเราอยู่

    อดีต . . .ก็จงปล่อยให้เป็นเรื่องของอดีต
    เก็บส่วนที่ดีเอาไว้ ในความทรงจำ 
     
    สิ่งที่เราต้องทำให้ดีที่สุด ก็คือปัจจุบัน
    อยู่เพื่อเรียนรู้มัน ด้วยความรักและความเข้าใจ
    เพื่อเป็นหนทางที่ดีสู่อนาคตที่สดใส
    และย้อนกลับมา . . .มอบความภาคภูมิใจให้แก่เรา 

     

    kapook_dookdik_1520_87791

     

    February 20

    เป็นเพียง...เส้นขนาน

    คนบางคน.. ได้รักได้รู้จักกับใครสักคน แต่แล้วก็มีอันทำให้คนสองคนเป็นได้แค่เพียงเส้นขนาน ที่ไม่อาจบรรจบลงเอยกันได้ ด้วยเพราะใครสักคนอาจมีพันธะกับคนอีกคนก่อนอยู่แล้ว โดยไม่เคยบอกกล่าว...

              คนบางคน... เลือกที่จะเป็นเพียงเส้นขนานกับใครสักคน แม้ต้องแบกรับความรักที่ท่วมท้นในใจอย่างเจ็บปวด เงียบๆเพียงลำพัง แต่ด้วยตระหนักว่า การเป็นเพียงเส้นขนานกันในวันนี้ แม้จะทุกข์เพราะรักมักอยากอยู่ชิดใกล้กับคนที่รัก

              คนบางคน ... ยึดมั่นในความรักแต่หากยึดมั่นในความถูกต้องเช่นเดียวกัน บนเส้นขนานที่อาจดูอ้างว้าง เจ็บปวดและว้าเหว่ สับสนและปวดร้าวในใจ แต่บนเส้นขนานที่เดียวดายเส้นนี้

              คนบางคน... เรียนรู้ เข้าใจในความรักมากขึ้นว่า ความรักหากได้มาด้วยการรดน้ำพรวนดินด้วยความผิดหรือการแย่งชิง กิ่งก้านที่แตกดอกออกผล ล้วนแล้วแต่ คือร่องรอยของความเจ็บปวดและความทุกข์

              คนบางคน... ยังคงยืนหยัด กับวันเวลาบนเส้นขนานสายนี้ที่เลือกแล้ว ด้วยเพราะความรักและใครสักคนยังคงอยู่ในใจตลอดเวลา อยู่กับคืนวันที่ผ่านไปและกับความทรงจำครั้งหนึ่งในชีวิต บนเส้นขนานที่เดียวดายเส้นนี้ วันหนึ่ง อาจมีใครสักคนร่วมทาง อาจเป็นใครคนเดิม อาจไม่ใช่หรืออาจไม่มี

              คนบางคน... อกกับตัวเองอย่างมีเกียรติและภาคภูมิใจว่า "เราได้ทำในสิ่งที่ถูกต้องที่สุดแล้ว" เพียงแค่นี้ ความสุขบนเส้นขนานก็ดูจะไม้ร้างลาและเดียวดายอย่างแน่นอน อาจดูเป็นเรื่องง่ายๆที่จะทำ แต่ไม่ง่ายนักกับการลงมือทำ แต่ก็ไม่ยากเกินไปที่จะทำ ขอเพียงไม่ตามใจตัวเองอย่างเพลิดเพลิน

              คนบางคน... ก็รู้ว่าตัวเองทำได้ ในชีวิตของคนเรา เราอาจเคยเป็นทั้งผู้เลือกและผู้ถูกเลือก จะช้าหรือเร็ว จะมากหรือน้อย สักวันเราก็ต้องเลือก หากมีโอกาสได้เลือก จงเลือกให้รอบคอบและถูกต้องที่สุด อาจไม่ดีที่สุดสำหรับทุกคน แต่อย่างน้อยเราก็ได้เลือกอย่างถูกต้องที่สุดแล้ว

    kapook_dookdik_1505_55248

    February 18

    คุณค่าที่แท้จริงแห่งกาลเวลา

    เราเข้าใจเรื่องราวของเวลาอย่างที่เคยเข้าใจอย่างนี้บ้างหรือเปล่า……
    ตอนเด็กๆ ... เมื่ออยากไปทะเล
    เราคิดถึงเรื่องราวของน้ำใสๆ ทรายสวยๆ ทิวทัศน์ที่มีบรรยากาศดีๆ จริงสิไปทะเลบ้างครั้งเขาบอกว่าต้องออกอาการแบบเหงาๆ เท้าที่ย่ำไปบนพื้นทรายรวมกับระลอกคลื่นที่กระทบฝั่ง สายลมและแสงแดดไม่ว่ายามเช้าสดใสหรือว่ายามบ่ายแก่ๆเมื่อพระอาทิตย์จะตกยังไงก็ยังคงมีเสน่ห์
    ตอนเด็กๆ ... เมื่อคิดถึงเรื่องราวของภูเขา
    เราคิดถึงป่าเขียวขจี เราคิดถึงน้ำตกหรือลำธารที่เย็นชื่นใจ เราคิดถึงพันธ์ไม้ป่าที่สวยๆ ต้นไม่ใหญ่ที่ทะมึนน่าเกรงขาม ยังคงคิดถึงเรื่องราวของนกและผีเสื้อสวยงาม และยังมีสัตว์ป่าที่ยังคงมีอยู่ ที่สำคัญคือการผจญภัยมากมายไม่ว่าจะเดินป่า หรือพักแรม แล้วยังเสน่ห์อีกมากมาย
    ตอนเด็กๆ ... เมื่อคิดถึงมื้ออาหาร
    เราคิดถึงโต๊ะและบรรยากาศที่แสนจะโรแมนติก อยากมีห้องสวยๆแบบในหนังนะ
    อาหารบนโต๊ะต้องมีเยอะที่สุด และแน่นอนต้องมีอาหารโปรดด้วย ยิ่งวันไหนมีอาหารที่เราชอบที่สุดในโลกบนโต๊ะ วันนั้นมื้ออาหารก็จะดีที่สุดในโลกเลย
    ตอนเด็กๆ
    เรามองสิ่งรอบข้างด้วยความกระวนกระวายเพื่อเรียกร้องเพื่อให้ได้มา บางโอกาสเราหงุดหงิดกับบรรยากาศที่ไม่เหมือนอย่างในละครที่มีแต่ความสุข เรามักจะเรียกร้องมากมายไม่ว่าจะเป็นตุ๊กตาสวยๆ เจ้าอุลตร้าแมนหรือเจ้ามดแดงตัวโปรด ของขวัญหรือสิ่งของ
    ภายนอกที่อยากได้ ต้องอย่างนั้นต้องอย่างนี้ อะไรๆก็ไม่ถูกใจไปหมด
    แล้วเวลาก็ผ่านไป……………………………………………
    เราเริ่มรู้ว่าไปทะเลที่ไหนมันก็เป็นทะเล มีน้ำมีหาดทราย มีสายลมและกลิ่นไอของทะเล
    เราเริ่มรู้ว่าไปภูเขามันก็มีป่าที่มีลำธาร มีสีเขียวของต้นไม้ ภูเขาก็คือภูเขานั่นแหละ
    เราเริ่มรู้ว่าทานอาหารอย่างมากก็แค่อิ่มไม่ว่าอาหารจะดีหรือไม่ สถานที่จะเป็นอย่างไรก็ไม่สำคัญ แหมมันก็กินอิ่มเหมือนกันนั้นแหละ
    เราเริ่มรู้ว่าข้อเรียกร้องหลายอย่างไม่ใช่เรื่องจำเป็นถึงที่สุด บางโอกาสถึงขนาดบอกว่าอะไรก็ได้
    เพราะอะไร…………..
    เพราะเมื่อเวลาแห่งชีวิตผ่านไปจนเราเข้าใจ เราจะรู้ว่า ไปทะเลก็ไร้ค่า ไปภูเขาก็ไม่ได้มีความสุข ทานอาหารที่ว่าเลิศรส บรรยากาศที่ว่าสุดยอดก็ไร้ความรู้สึกที่ดี การเรียกร้องและอยากได้ดูเหมือนจะมีข้อจำกัดน้อยลง
    เพราะทุกอย่างแม้เราจะได้ แต่เราไม่มีคนมี่เรารักหรือคนที่เราเคารพอยู่ด้วย ชีวิตของเราจะเหลืออะไร


     

    kapook_dookdik_1595_93355


    คุณค่าของเวลาที่แท้จริงคือการที่เราได้อยู่กับคนที่เรารัก หรืออยู่กับคนที่รักเราต่างหาก
    อย่ามัวแต่เรียกร้องสิ่งที่เป็นมายา จนลืมความสำคัญของคนดีที่อยู่เคียงข้าง เหมือนภาษิตที่ว่า

    บางครั้งเราจะรู้คุณค่าของสิ่งใดสิ่งหนึ่งก็ต่อเมื่อสูญเสียสิ่งนั้นไปแล้วเราก็ไม่สามารถเรียกเอาวันเก่าๆที่ดีกลับมาได้อีกเลย

     

    February 16

    POME

     

    เปรียบเธอเป็นมากกว่าความรัก

    เพราะเธอเป็นที่พักของชีวิตฉัน

    เปรียบเธอเป็นมากกว่าสิ่งต่างๆร้อยพัน

    เพราะชีวิตของฉันนั้นคือเธอ

    ช่วงเวลาที่ผ่านมา

    เธอเป็นสิ่งมีค่าในใจเสมอ

    แม้ยามอยู่ห่างไกลไม่พบเจอ

    ก็คือเธอเสมอที่เป็นแสงสว่างกลางดวงใจ
     
    kapook_dookdik_1605_84987
    February 15

    หัวข้อข่าว 20 ปีข้างหน้า

    - “โรตีบอย คืนชีพ” หลังเพิ่มสูตรคอลลีเจล และอโรวร่า สาวๆ ชอบใจกินยังไงก็สวย

    - น้ำท่วมสยามเซ็นเตอร์ แฟชั่นรองเท้าบูธกรรมกรแจ้งเกิด

    - ขสมก. แจ้งขึ้นราคารถปรับอากาศขั้นต่ำ 80 บาท ประชาชนโวยแพงไม่ว่า แต่ปรับอากาศตรงไหน แอร์เปิดตรงแต่หัวคนขับ

    - บอลไทย “แห้วไปบอลโลก” ฟีฟ่าสั่งปรับแพ้ เหตุมวยหมู่นักเตะญี่ปุ่นทั้งๆ ที่นำ 4 – 0 ข้อหาเหยียบเท้าแล้วไม่ขอโทษ

    - ญี่ปุ่นดอง “โคนัน เล่มที่ 270” รุ่นพ่อทำใจสงสัยตอนจบต้องให้ลูกหลานเผากงเต็กไปให้อ่าน

    - คลิปฉาว “เด็ก 14 นั่งทำการบ้าน” ยอดดาวน์โหลดหนึ่งแสนต่อวันไม่เคยเห็นของแปลกแบบนี้มาก่อน

    - พินาศ “รถไฟลอยฟ้าชนรถไฟใต้ดิน” ผู้ว่าฯ คิดอยู่แล้วไม่เวิร์คทำรางรถใส่เกลียวตีลังกา แต่อยากลองเฉยๆ

    - รักพี่เสียดายน้อง “AF ปี 25” นักล่าฝันแออัดล้นบ้านห้าสิบชีวิต 2 ใน 3 ตั้งใจโหวตตัวเองออก เพราะไม่รู้จะไปนอนที่ไหน ราวบันไดก็มีคนจองแล้ว

    - “ลูกชายซีดาน” เฮดบัดลูกชาย “มาร์โก มาเตรัซซี่” สลบเหมือด หลังมีง “ล้อพ่อหัวไข่ดาว”

    - โจรใต้ใจบุญ สร้างโรงเรียน ก่อนจะเผาโรงเรียนเอง

    - แท๊กซี่สุดเลว ปล้น “การ์ดยูกิ” หน้าภิรมย์พลาซ่า

    - มติผ่าน ตั้งตู้ขายถุงยาง 3 จุดในโรงเรียนอนุบาลหมีน้อย ผู้ปกครองกุมขมับ ฝากลูกซื้อไม่ได้ เพราะไซด์ต่างกัน

    - “สก็อยต์สาวดับอนาถ” หล่นท้ายมอไซด์ สิบล้อทับไส้แตก เด็กแวนซ์สุดเซ็ง ตายห่าไม่ว่า ทำยางกูแบนอีกบอกแล้วให้ลดความอ้วนก็ไม่ฟัง

    - “จา พนม” เผยเคล็ดลับ กินนิ่วช้างสร้างสมรรถภาพซัมเมอร์ซอล์ทได้แม้เริ่มเข้าวัยทอง

    - ปัญหาครอบครัว แม่ส่งอีเมลล์บอกลูกชายชั้น 2 ให้ลงมากินข้าวชั้นล่าง

    - ชาวเน็ตรุมด่า “พจน์ อานนท์” สาเหตุสร้างหนังโชว์ตูดผู้ชายทั้งเรื่องผู้กำกับชี้แจง บอกพวกนี่ไม่เข้าใจศิลปะเลย หนังอาร์ตเข้าใจไหมโว้ย ฟาย

    - Hotmail แจ้งกำหนดเก็บเงิน msn เป็นครั้งที่ 177,459 อย่าลืมส่งต่อด้วย

    - “หมูแฮม” ออกหนังสือชีวประวัติ เผยชอบมดแดงอเมซอนเพราะท่าแปลงร่าง ที่ขับรถชนขออภัย เพราะเห็นภาพหลอนนึกว่าสมุนยักษ์สิบหน้าดักรุมทำร้าย

    - อัศจรรย์รุ่นใหม่ “โนเกีย” ใช้แทนเครื่องซักผ้าได้

    - 6 โจ๋อำมหิต ข่มขืนได้แม้กระทั่งเสาไฟฟ้าคาดว่าต่อให้เมาก็ไม่น่าหื่นขนาดนี้

    - เด็ก 14 ผูกคอตาย ประชดเข้าเว็บยูทูปไม่ได้

    - “สรยุทธ” ถูกหามเข้า ร.พ เหตุความดันขึ้นสูงอย่างรุนแรง หลังหงส์แดงทีมรักได้แชมป์พรีเมียร์ลีค

    - “ปังคุง” ตัดสินใจเข้ารับสมัครตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งเกาะญี่ปุ่น ลือคะแนนเสียงอาจทิ้งขาด เพราะสมาคมคนรัก ลิง ค่าง ชะนี ที่ญี่ปุ่นก็มิใช่น้อย

    - ขายหัวเราะเฉลิมฉลอง 70 ปี มุขติดเกาะ และ โจรมุมตึก แม้จะเรียกเสียงฮาไม่ได้แล้วก็ตาม

    - พ่อแม่ร่ำไห้ ลูกสาวเส้นเลือดสมองแตก เหตุเพราะตีความนิยายวัยรุ่นยากเกินไป ตำรวจเปิดดู เห็นแต่ตัวอีโมชั่นทั้งเล่ม

    - “อากิบะ ถูกจับเป็นครั้งที่ 20” ข้อหาจำหน่ายการ์ตูนลามก ตำรวจค้นพบหลักฐานมัดตัวแน่นหนา เป็นการ์ตูนดราก้อนบอล ไม่เซ็นเซอร์หัวนมซุนโงกุน ผบ.ตำรวจยัน ดูยังไงก็อนาจาร

    - ยุบรายการ “ผู้หญิงถึงผู้หญิง” เหตุ 4 พิธีกรสื่อสารไม่รู้เรื่องเนื่องจากเคี้ยวหมากไปด้วย

    - แบบเบิร์ดเบิร์ดอะคูสติคฉลองอายุ 74 เบิร์ดหวิดเป็นลม เจ้าตัวบอกโชคดีที่พกออกซิเจนไปด้วย

    - กบบรู๊คออกอาการหน่าย หมอจะฟันอีกสักกี่ธงก็ไม่มีประโยชน์ เตียงยังดีไม่มีหัก

    - อชิโต้ ไม่กล้าวัดรอยพ่อ ผมไม่ใช่คาสโนว่า แค่ดอนฮวนเท่านั้น

    - คู่กรรมฉบับรีเมครอบที่ 12,540 กวาง , เบนซ์ตกปากรับเล่นบทยายและแม่อร

    - ซูริ บรู๊คลินรักร้าว เหตุเพราะวิคตอเรียไม่ยอมให้ลูกชายไปเข้าลัทธิพ่อตา

    - แหม่มเบื่อฉายาเบนโล ยี่สิบกว่าปีแล้ว เลิกเรียกซะทีเหอะ

    - ชาวเน็ทยี้กว่าเดิม ไก่สุดเก๋าอ่านวันไหว้พระจันทร์ เป็นวันไหว้พระจัน - ทอน อ้างเหตุคนเขียนสคริปต์ลืมใส่การันต์ที่ ร เรือ

    - ข่าวสังคม : "ระเบียบรัตน์" วอนเด็กไทยใส่สายเดี่ยว-กางเกงขาสั้น สุดระอาแฟชั่นใหม่ นุ่งกางเกงในตัวเดียวเดินว่อนสยามฯ

    - ข่าวการเมือง : "อพิสิทธิ์มั่นใจ - สมัยหน้านายกฯแน่" ย้ำชัดไม่เคยท้อ แต่รอมานานแล้ว

    - ข่าวบันเทิง : "ทาทา" ร่วมทีมเจ๊เบียบ เดินหน้ารณรงค์แต่งกายมิดชิด เผยสุดทน – เด็กข้างบ้านแก้ผ้ารดน้ำต้นไม้

    - ข่าวเยาวชน : โจ๋รุมจวก "เจ๊เบียบ-ทาทา" เต่าล้านปี วอนผู้ใหญ่เข้าใจภาวะโลกร้อน

    - ข่าวธุรกิจ : "โอเล่ห์" เขย่าวงการ เข็นโปรดักท์ใหม่ ลดริ้วรอยแห่งวัยทั้ง 2,487 ประการ - "นีเวียน" โอ่ทับ เตรียมออกแอนไทเอจจิ้งเห็นผลใน 24 ชั่วโมง รับประกันไม่พอใจยินดีคืนเงินพร้อมดอกเบี้ย

    ถ้าเป็นคุณ คุณจะเลือกใคร

    คน ๆ นี้มีถ้อยคำเป็นสายฝน
    ที่จะหยดมาแต้มความเย็นชื้นให้หัวใจคุณ
    ชั่วประเดี๋ยวก็หยุด ให้คุณค้นหา
    ชั่วประด๋าวมาใหม่ ให้คุณอิ่มเอม
    เล่นอยู่กับสายฝนที่จริงก็สนุกดี
    แต่อย่าลืมว่า เล่นกับมันมากไปก็จับไข้ได้เหมือนกัน
     
    ถ้าคน ๆ หนึ่งเปรียบเหมือนอากาศ
    เราหายใจกี่ครั้งต่อวัน ไม่มีใครนับ
    และเราก็มักลืมเลือนไปว่า...
    เรากำลังหายใจ เอาอากาศเข้าไปอยู่
    เพราะการมีอยู่ของอากาศ เรามองไม่เห็น
    และมันก็บางเบาจนคิดไม่ถึง

     
    คิดไม่ถึงว่าที่จริง...
    อากาศแวดล้อมเราอยู่ใกล้ ๆ ไม่ไกลเลย
    คน ๆ นี้ ... ไม่มีถ้อยคำเป็นเม็ดเป็นหน่วย
    ให้คุณจับต้องได้และมองเห็น
    แต่เขาจะหยิบยื่น ในสิ่งที่คุณฝันได้เสมอ
    และเติมเต็มในสิ่งที่คุณขาดหายไป
     แม้ว่าคุณจะไม่มีใครเลยก็ตาม
     
    ถ้าเป็นคุณจะเลือกใคร???
    ระหว่าง ... คนที่บอกว่ารักคุณมาก..
    แต่เขาไม่ค่อยใส่ใจความเป็นอยู่คุณเลย
    กับอีกคน ... ที่ไม่เคยบอกแม้กระทั่งคิดถึง..
    แต่เขารู้หมดว่า ... คุณต้องการอะไร

     

    kapook_dookdik_1548_74687

    February 14

    Pome of LOVE BY...Ao

     

    ตลอดเวลาที่ผ่านมา

    ฉันได้รวบรวมสิ่งที่มีค่ามารักษาไว้

    เก็บมาร้อยเรียงความคิดถึงจากหัวใจ

    บอกผ่านความรู้สึกข้างในที่มี

    ยังคงรักและคิดถึงตลอดเวลา

    สิ่งที่มีค่าที่ผ่านมาก็คือสิ่งนี้

    ความรักจากหัวใจ ความคิดถึงข้างในที่มี

    ยังคงเก็บไว้อย่างนี้เพื่อรอเธอ

     

    kapook_dookdik_1520_87791

     

     by  13 February 2008

    February 13

    เรื่องราวระหว่าง พลทหาร กับเจ้าหญิงที่ไม่มีวันหวนกลับ

     

    kapook_dookdik_1588_82914

    ทหารหนุ่มแอบหลงรักเจ้าหญิงเลอโฉม
    เค้าตระหนักถึงความสูงส่งของเธอ
    เฉกเช่นเดี่ยวกับที่ตระหนักถึงความต่ำต้อยของตน
    แต่เค้ายังรวบรวมความกล้า
    เดินเสี่ยงตายเข้าไปบอกเธอว่า "รัก"
    และจะอยู่บนโลกต่อไปโดยไม่มีเธอ...ไม่ได้
    เจ้าหญิงผู้เป็นดวงใจตอบเค้าว่า
    ถ้าเค้าสามารถคอยอยู่ใต้ระเบียงห้องเธอ
    ได้ติดต่อกัน 100 วัน 100 คืน
    เธอจะเป็นของเค้าตลอดไป
    ณ ใต้ระเบียง
    ทหารหนุ่มรอคอยอยู่ตรงนั้น
    วันแล้ววันเล่า คืน แล้วคืนเล่า
    โดยไม่ยอมขยับเขยื้อนกายไปไหน
    เค้ารอคอยในสายลมบาดผิว
    รอคอยในสายฝนกระหน่ำ
    รอคอยในความเหน็บหนาวของหิมะ
    วันแล้ววันเล่า คืน แล้วคืนเล่า
    โดยมีเจ้าหญิงของเค้าเฝ้าดูอยู่ตลอดเวลา
    เธอเห็นหยาดน้ำตาของเขาพรูพราวเป็นสาย
    จนกระทั้งในคืนที่ 99
    ทหารหนุ่ม หยุดร้องไห้
    หยุดรอคอย หยุดทุกอย่างไว้
    แล้วหันหลังเดินจากไป
    เรื่องนี้ไม่มีตอนจบ แต่มีบางคำถาม บางคำตอบในใจ
    ความรักของเธอกับเขา อาจจะเหมือนนาฬิกาทราย
    เมื่อฝ่ายหนึ่งเริ่มหมดรักไป
    ในใจอีกฝ่ายกลับรักขึ้นมาใหม่เต็มเปี่ยม
    แต่บางทีทหารหนุ่มอาจตั้งใจแค่แสดงให้เห็นว่าเค้ารักเธอจริงแท้แค่ไหน
    แค่พิสูจน์ให้เห็นแต่ไม่ต้องการครอบครองไว้
    หรือบางทีเขาอาจเสียใจ ต้องตัดใจจากไป เพระรักเขาถูกทำร้ายย่ำยี
    หรือบางทีอาจเป็นเจ้าหญิงเองที่ต้องเสียใจ
    เพราะคงไม่มีใครรักเธอได้อีกถึงเพียงนี้.....!!

    February 12

    รอยรัก ความทรงจำที่หายไป

    ในชีวิตหนึ่งของคนเราจะมีความทรงจำมากมายสักเท่าไหร่กันหรือ

    บางเรื่องราวเราอยากจดจำแต่กลับลืมไป

    หลายครั้งหลายหนที่พยายามจะลืมแต่กลับฝังใจ

    และในชีวิตหนึ่งของคนเราจะเกิดความรักได้กี่หน

    เมื่อเกิดแล้วสามารถรักษาไว้ได้หรือไม่

    แล้วถ้าเราทำความรักหายไป สิ่งที่เหลือคือรอยอาลัยและความสุขก็หายไปจากชีวิต

    บ่อยครั้งที่ฉันพยายามคิดว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดคือการได้รู้จักความรัก

    แม้ในวันที่รู้ดีว่าไม่อาจเป็นเจ้าของหรือครอบครองความรัก

    เป็นเพียงรอยรักที่ฉันได้ก้าวผ่านมา และความทรงจำบางเรื่องราวขาดตอน

    ฉันถามตัวเองเสมอว่าในวันนั้นได้ทำดีที่สุดแล้วหรือ

    คำตอบที่รู้แก่ใจตนเองทำให้เกิดความละอายจนแทบอดสู

    แท้จริงแล้วที่ผ่านมาฉันไม่ได้ทำอะไรให้เป็นการพิสูจน์เลยว่าค่าของรักนั้นอยู่ที่ใด

    และวันนี้ก็สายเกินกว่าจะแก้ไขอะไร

    ได้แต่ยอมรับและเข้าใจว่าตัวเราเองนั้นแหละเป็นผู้ทำลายรักของเราเอง

    ที่มา ....สาระแน.คอม

     

    kapook_dookdik_1522_29645

    February 11

    จงรัก และห่วงใย คนที่คุณรักในทุกๆวัน

    ฉันเกิดในหมู่บ้านบนภูเขาที่ห่างไกลผู้คน แต่ละวันพ่อแม่ของฉันต้องพรวนดินในไร่ท่ามกลางแดดที่ร้อนระอุ ฉันมีน้องชายอยู่หนึ่งคน อายุน้อยกว่าฉัน 3 ปี วันหนึ่งฉันขโมยเงินของพ่อเพื่อไปซื้อผ้าเช็ดหน้าที่เพื่อนๆของฉันมีกัน
    จากนั้นพ่อก็รู้เรื่อง พ่อให้ฉันกับน้องคุกเข่าหันหน้าเข้าหากำแพง โดยที่ในมือพ่อมีก้านไม่ไผ่อยู่หนึ่งก้าน
    "ใครขโมยเงินไป" พ่อตวาดฉันกลัวมาก ไม่กล้าพูดอะไรออกไป น้องชายฉันก็เช่นกัน พ่อจึงเอ่ยขึ้นว่า "ก็ได้ ในเมื่อไม่มีคนรับสารภาพก็ต้องโดนลงโทษทั้งคู่นั่นล่ะ" พ่อชูก้านไม้ไผ่ในมือขึ้นทันใดนั้น น้องชายของฉันก็ลุกขึ้นคว้าข้อมือของพ่อไว้....แล้วพูดว่า "ผมขโมยเองครับ" ก้านไม้ไผ่ก้านนั้นได้กระหน่ำลงบนหลังของน้องของฉันอย่างต่อเนื่องพ่อโกรธมาก พ่อตีน้องของฉันไม่หยุด จนพ่อหอบด้วยความเหนื่อย พ่อนั่งลงบนเก้าอี้ และด่าว่าน้องชายของฉัน"ของคนในบ้านแกเอง แกยังขโมยได้ต่อไปแกจะทำชั่วอะไรอีก แกน่าจะโดนตีให้ตาย ไอ้หัวขโมย" คืนนั้น ฉันกับแม่กอดน้องชายของฉันไว้ หลังของน้องมีแผลเต็มไปหมด แต่เขาไม่ได้ร้องไห้แม้แต่น้อย กลางดึกคืนนั้น ฉันนอนร้องไห้เสียงดัง และนานมาก น้องเอามือเล็กๆ ของเขามาปิดปากฉันไว้ แล้วพูดว่า "พี่ครับ ไม่ต้องร้องไห้นะมันผ่านไปแล้ว"
    ยังไงฉันก็อดที่จะเกลียดตัวเองไม่ได้ ที่ไม่มีความกล้าจะบอกความจริงกับพ่อ หลายปีผ่านไป แต่เหมือนกับว่าเหตุการณ์มันเพิ่งเกิดเมื่อวานนี้เอง ฉันไม่อาจลืมคำพูดของน้องชายตอนที่เขาปกป้องฉันได้เลย ตอนนั้นน้องของฉันอายุ 8ปี ส่วนฉันอายุ 11ปี... เมื่อตอนที่น้องชายของฉันใกล้จบ ม.ต้น เขาได้รับการตอบรับจากโรงเรียน ม.ปลาย ว่าเขาสอบได้ ในขณะที่ฉันซึ่งใกล้จบ ม.ปลาย ก็ได้รับการตอบรับจากมหาวิทยาลัยของจังหวัดเช่นกัน คืนนั้น พ่อได้นั่งสูบบุหรี่อยู่ที่สวนหลังบ้าน ฉันแอบได้ยินพ่อพูดว่า "ลูกเราทั้งคู่เรียนดีเรียนดีมากนะ" แม่ซึ่งนั่งเช็ดน้ำตาอยู่ข้างๆ พ่อ ได้พูดว่า "แล้วเราจะส่งเสียลูกทั้งคู่ได้อย่างไรในเมื่อเราก็ไม่ค่อยมีเงิน"
    ทันใดนั้น น้องชายของฉันได้เดินเข้าไปหาพ่อ แล้วพูดว่า "ผมไม่ต้องการเรียนต่อผมอ่านหนังสือมามากพอแล้ว" พ่อเหวี่ยงมือตบลงที่แก้มของน้องของฉันฉาดใหญ่ "ทำไมถึงคิดโง่ๆ อย่างนี้ ต่อให้พ่อต้องไปเป็นขอทานข้างถนน พ่อก็จะส่งแกทั้งคู่เรียนจนจบให้ได้"
    คืนนั้นทั้งคืน พ่อได้เดินไปตามบ้านต่างๆ ทั่วทั้งหมู่บ้าน....เพื่อขอยืมเงิน ฉันค่อยๆ เอามือประคบแก้มบวมๆ ของน้องชายเบาๆ และคิดว่า
    "ต้องให้น้องได้เรียนต่อไม่เช่นนั้นเขาคงไม่อาจหลุดพ้นชีวิตลำบากเช่นนี้ไปได้"
    แต่ในขณะเดียวกัน ฉันก็ไม่อาจล้มเลิกความคิดอยากจะเรียนต่อไปได้ ใครจะรู้ได้ .......
    วันต่อมาในตอนเช้ามืด น้องชายของฉันได้ออกจากบ้านไปพร้อมทั้งเสื้อผ้าติดตัวเพียงไม่กี่ชิ้น และถั่วเพียงเล็กน้อยเพื่อประทังความหิว ก่อนไปเขาได้ทิ้งข้อความไว้ใต้หมอนของฉัน ขณะฉันกำลังหลับ
    "พี่ครับ การจะเข้ามหาวิทยาลัยได้ ไม่ใช่ง่ายๆ นะ .... ผมจะไปหางานทำ...แล้วจะส่งเงินมาให้พี่"
    ฉันนั่งอยู่บนเตียง อ่านข้อความของน้องชายด้วยน้ำตานองหน้า ....... ฉันร้องไห้จนเสียงแหบแห้งไป ตอนนั้นน้องของฉันอายุ 17ปี ส่วนฉันอายุ 20ปี ..... ด้วยเงินที่พ่อยืมมาจากคนในหมู่บ้าน รวมกับเงินที่น้องชายของฉันได้รับเป็นค่าจ้างมาจากการทำงานเป็นกรรมกรแบกหามที่ไซท์ก่อสร้างท่าเรือ ....... ฉันจึงสามารถเข้าเรียนมหาวิทยาลัยได้จนถึงปี 3 วันหนึ่งขณะที่ฉันกำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้องพัก เพื่อนร่วมห้องของฉันได้เข้ามาบอกว่า "มีชาวบ้านมาหาเธอ...อยู่ข้างนอกแน่ะ" ทำไมชาวบ้านถึงมาหาฉันล่ะ ฉันเดินออกไปแล้วมองเห็นน้องชายของฉันยืนอยู่ ตัวของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นปูนและทรายจากงานก่อสร้าง...
    ฉันถามเขาว่า "ทำไมไม่บอกเพื่อนพี่ไปว่าเป็นน้องชายพี่ล่ะ" น้องชายของฉันตอบยิ้มๆ ว่า
    "ก็ดูผมสิสกปรกมอมแมมออกอย่างนี้...ขืนบอกว่าเป็นน้องพี่ เพื่อนๆ ก้อได้หัวเราะเยาะพี่กันพอดี"
    ฉันค่อยๆ เอื้อมมืออันสั่นเทาไปปัดฝุ่นให้น้อง และพยายามพูดด้วยเสียงเครือๆในลำคอ
    "พี่ไม่สนใจว่าใครจะพูดยังไง เธอเป็นน้องของพี่ ไม่ว่าเธอจะดูเป็นอย่างไรก็ตาม"
    จากนั้น น้องของฉันได้ล้วงบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง เป็นกิ๊บหนีบผมรูปผีเสื้อ . เขาติดกิ๊บให้ฉันแล้วพูดว่า
    "ผมเห็นสาวๆ ในเมืองเค้าติดกัน ผมเลยอยากให้พี่ติดบ้าง" ฉันหมดเรี่ยวแรงลงในทันใด ดึงน้องชายเข้ามาสวมกอดและร้องไห้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเป็นเวลานาน ตอนนั้นน้องของฉันอายุ 20 ปี ส่วนฉันอายุ 23 ปี
    วันที่ฉันพาแฟนหนุ่มของฉันมาที่บ้านเป็นครั้งแรก ฉันสังเกตเห็นว่า หน้าต่างบ้านที่เคยแตกไป ได้ถูกซ่อมเรียบร้อยแล้ว เมื่อเข้าไปในบ้านก็เห็นว่าบ้านสะอาดขึ้นมาก หลังจากที่แฟนของฉันกลับไป ฉันพูดกับแม่ว่า
    "แม่ไม่ต้องเสียเงินเพื่อทำความสะอาดบ้านกับซ่อมกระจก เพียงเพราะหนูจะพาแฟนมาที่บ้านหรอกนะคะ" แม่ยิ้ม แล้วพูดว่า
    "แม่ไม่ได้จ้างหรอก...น้องชายลูกต่างหาก วันนี้เค้าขอเลิกงานเร็วเพื่อกลับมาทำความสะอาดบ้าน ลูกยังไม่เห็นมือน้องหรอกเหรอ น้องโดนกระจกบาดตอนกำลังเปลี่ยนกระจกบานใหม่น่ะ"
    ฉันรีบเข้าไปหาน้องที่ห้องนอนของเขา ฉันรู้สึกเหมือนถูกเข็มนับร้อยเล่มทิ่มลงกลางใจเมื่อได้เห็นบาดแผลบนมือ
    ฉันจับมือน้องเอาไว้อย่างเบามือที่สุด " เจ็บมากไหม" ฉันถาม "ไม่เจ็บสักหน่อย พี่ก็รู้นี่ผมทำงานก่อสร้างนะ วันๆ มีหินตกมาใส่เท้าผมเต็มไปหมด แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ผมคิดเลิกทำงานหรอกนะ และ..."
    น้องชายของฉันยังพูดไม่จบประโยค แต่ก็ต้องหยุดพูด เพราะฉันหันหน้าหนีเขา น้ำตาไหลอาบหน้าของฉันอีกครั้ง "เพราะพี่เป็นพี่สาวของผมนี่ครับ" ตอนนั้นน้องของฉันอายุ 23 ปี ส่วนฉันอายุ 26 ปี...
    หลังจากนั้น ฉันก็ได้แต่งงานและย้ายเข้าไปอยู่ในเมือง หลายครั้งที่สามีของฉันชักชวนให้พ่อแม่ของฉันย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองด้วยกัน... แต่ท่านทั้งสองก็ปฏิเสธ ท่านบอกว่า ท่านเคยย้ายออกจากหมู่บ้านครั้งหนึ่ง แต่เมื่อออกไปแล้ว ท่านไม่รู้จะทำอะไรดี จึงได้ย้ายกลับเข้ามาใช้ชีวิตในหมู่บ้านตามเดิม น้องชายของฉันก็ไม่เห็นด้วยกับการที่จะให้เขาและพ่อแม่ย้ายออกไป ...เขาบอกกับฉันว่า
    "พี่คอยอยู่ดูแลพ่อและแม่ของสามีพี่ทางนั้นเถอะผมจะดูแลพ่อและแม่ทางนี้เอง"
    สามีฉันได้ขึ้นเป็นประธานของบริษัทของครอบครัว เราทั้งคู่อยากให้น้องชายของฉันเข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการบริษัท... แต่น้องชายของฉันก็ไม่รับตำแหน่งนี้ เขาขอเข้าทำงานในตำแหน่งพนักงานธรรมดา วันหนึ่ง น้องชายของฉันต้องปีนบันไดขึ้นไปซ่อมสายเคเบิล และตกลงมาเพราะโดนไฟดูด เขาถูกรีบหามส่งโรงพยาบาล ฉันและสามีรีบไปเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาล น้องชายของฉันขาหักต้องเข้าเฝือกที่ขา
    ... ฉันโกรธมาก จึงตวาดน้องไปว่า"ทำไมถึงไม่ยอมรับตำแหน่งผู้จัดการ หา!!! ถ้าเป็นผู้จัดการก็จะได้ไม่ต้องมาทำงานเสี่ยงๆอย่างนี้ ดูตัวเองซิ...เจ็บเจียนตายอยู่แล้ว ทำไมถึงไม่ยอมฟังพี่บ้าง"คำตอบจากปากน้องของฉันรวมถึงสีหน้าเคร่งเครียด ยังยืนยันความคิดเดิมของเขา"พี่ลองคิดถึงพี่เขยสิครับ พี่เขยเพิ่งจะได้เป็นประธาน ส่วนผมมันการศึกษาต่ำถ้าผมได้เป็นผู้จัดการ คงจะมีเสียงนินทาว่าร้ายเต็มไปหมด"น้ำตาปริ่มดวงตาของฉันรวมทั้งสามีของฉันด้วย ..... ฉันบอกกับน้องว่า"แต่ที่เธอไม่ได้เรียนต่อก็เพราะพี่..."
    "ทำไมต้องพูดถึงเรื่องที่ผ่านไปแล้วด้วยล่ะครับ" น้องชายของฉันจับมือฉันไว้ตอนนั้นน้องของฉันอายุ 26 ปี ส่วนฉันอายุ 29 ปี...
    เมื่อน้องชายของฉันอายุได้ 30 ปี เขาได้แต่งงานกับผู้หญิงในที่ทำงานที่เดียวกัน ในงานแต่งงาน ประธานในงานได้ถามน้องชายของฉันว่า
    "ใครคือคนที่คุณรักที่สุดในชีวิตนี้"น้องชายของฉันตอบอย่างไม่ลังเล "พี่สาวของผมครับ" .....และเขาก็เล่าเรื่องราวที่แม้แต่ฉันยังจำไม่ได้
    "ตอนผมอยู่โรงเรียนประถม โรงเรียนอยู่อีกหมู่บ้านหนึ่ง เราสองคนพี่น้องต้องใช้เวลาถึง 2 ชม.เพื่อเดินไปเรียน...และเดินกลับบ้าน วันหนึ่งในวันที่หิมะตกหนักผมทำถุงมือหายไปข้างหนึ่ง พี่สาวผมจึงได้ให้ถุงมือของเธอข้างหนึ่ง และเธอก็ใส่ถุงมือเพียงข้างเดียวเดินเป็นระยะทางไกล เมื่อเรากลับถึงบ้านมือเธอบวมแดงเพราะอากาศหนาว เธอไม่สามารถจับช้อนทานข้าวได้ด้วยซ้ำ .......นับจากวันนั้น ผมสาบานกับตัวเอง ว่าตลอดชีวิตของผม ผมจะดูแลพี่สาวของผมให้ดี และจะทำดีกับเธอ"
    เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่ว สายตาทุกคู่ของแขกเหรื่อหันมาจับจ้องที่ฉัน คำพูดจากปากฉันออกมาอย่างยากลำบาก .......
    "ในโลกใบนี้คนเดียวที่ฉันรู้สึกขอบคุณที่สุด คือน้องชายของฉันค่ะ"
    ในวาระที่มีความสุขที่สุดเช่นนี้ น้ำตาได้รินไหลออกมาจากสองตาของฉันอีกครั้ง... จงรัก และห่วงใยคนที่คุณรักในทุกๆ วันในชีวิตของคุณและเขา คุณอาจจะคิดว่าสิ่งที่คุณทำให้ใครสักคนเป็นเพียงสิ่งเล็กๆน้อยๆ แต่สำหรับคนคนนั้นอาจจะมีความหมายมากอย่างคาดไม่ถึง .. ไม่ว่าเขาคนนั้นจะคือ พ่อ แม่ พี่ น้อง ญาติ คนรัก เพื่อน หรือแม้คนที่คุณไม่รู้จัก ก็ตาม

    จบบริบูรณ์....

    ปล.ปัจจุบันผู้เป็นพี่สาวอายุ 86 ปีตำรงตำแหน่งเป็นผู้บริหารใหญ่บริษัทฮุนไดและในเครือกว่า 20 บริษัท
    น้องชายอายุ 83 ปีเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทเล็กๆ ที่มีชื่อเป็นภาษาเกาหลีว่า "ซัมซุง"
    และเรื่องราวของท่านทั้ง 2 คนกำลังถูกนำมาสร้างเป็นซี่รี่ย์ โดยดาราเล็กๆ คนคือ ซอง เฮ เคียว และ ลี ดอง ฮุคครับ

     th_12

    February 09

    อีกวันนึงที่เหมือนเดิม

    วันนี้วันเสาร์  อากาศร้อนมากๆเลยนะที่ใต้ 
    จะว่าไปก็คงมี 3 ฤดู เหมือนภาคอื่นๆล่ะมั้ง ฤดูร้อน ฤดูร้อนมาก กะฤดูฝน อิๆ 
    ไม่มีอะไรทำเลย งานวันนี้ไม่ยุ่งเท่าไร  นั่งแต่ง HI5 จนเต็มไปหมดละ ไม่รู้จาเอาอะไรมาใส่ตรงไหนแล้วเนี่ย 
    มะวานโทรไปหาแม่  ก็คิดถึงบ้าน เฮ้อ...อยากกลับไปเที่ยวที่จันท์จังเลย
    หลายเดือนแล้วก็ยังไม่มีเวลาซะที รอหน่อยนะแม่...เด๋วโอ๋จากลับแน่นอน
     
     
    CIMG2406
    February 08

    Pic love

    love

    คุณทำงานจนลืมใครที่อยู่เคียงข้างคุณหรือเปล่า?

     

    kapook_43250

     

    มีชายหนุ่มไฟแรง ที่มุมานะทำงานอย่างมุ่งมั่น
    เขามีความฝันจะสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์กับแฟนสาว
    เธอจะมารอ..ที่หน้าประตูบ้าน..ของเขา หลังจากที่เขาเลิกงาน
    เขาพบเธอ..ก็ยิ้มแย้ม ..ยินดีต้อนรับ.. สนทนากัน..แล้วเธอก็กลับไป
    วันนี้เขากลับถึงบ้าน ช้ากว่าปกติมาก
    แต่แปลกที่ยังเห็นเธอยืนรอที่หน้าบ้านเขา.. เช่นทุกวัน
    "โทษทีนะที่รัก วันนี้มีงานด่วน เลยกลับมาช้าไปหน่อย"
    เธอยังยิ้มให้เขา "คุณทำงานจนมีรถ มีบ้านอย่างที่ตั้งใจแล้ว
    ทำไมยังทำงานหนักอีกล่ะ?"
    "ผมอยากมีบ้านที่มีบริเวณมากกว่านี้ มีรถที่ดูโอ่อ่ามากกว่านี้...เพื่อคุณนะจ๊ะ"
    เวลาผ่านไป 1 ปีหญิงสาวมาหาเขาบ้าง ไม่มาบ้าง แต่เขาไม่มีเวลามาใส่ใจกับเรื่องอย่างนี้
    วันหนึ่งเธอเอ่ยถามเขา
    "คุณมีเงินมากพอจะซื้อบ้านหลังใหญ่รึยัง?"
    "ขอเวลาอีกสักหน่อย ผมอยากซื้อแหวนวงใหม่ มาเปลี่ยนให้คุณด้วย"
    เขาจุมพิตมือที่สวมแหวนทองวงเล็กเบาๆ
    "ฉันบอกหรือว่า ฉันอยากได้แหวนวงใหม่?"
    "ผมอยากให้สิ่งที่ดีที่สุดเสมอ...ที่รัก"
    3 เดือนแล้ว..ที่เขาไม่เห็นเธอที่หน้าประตูบ้าน วันนี้เขามีบ้านหลังใหญ่
    เขาจึงตัดสินใจลางาน 1 วัน เพื่อไปหาเธอ

    เขาขับรถคันหรู ผ่านเส้นทางที่ขรุขระอย่างยากลำบาก
    'เธอต้องใช้ทางเส้นนี้มาหาเราทุกวันเหรอเนี่ย?' เขารำพึง
    เมื่อมาถึง แม่ของเธอออกมาต้อนรับและมอบกล่องไม้ใบหนึ่งให้เขา
    และบอกเส้นทางที่เป็นสถานที่ ที่เธออยู่ ที่ซึ่งเขาจะพบเธอได้
    เนินเขาเล็ก ๆ รายล้อมไปด้วยดอกไม้ มีแท่นหินสลักชื่อหญิงสาวตั้งอยู่กลางเนิน
    น้ำตาของลูกผู้ชายไหลรินออกมา มือสั่นเทาของเขาเปิดกล่องไม้อย่างช้าๆ
    ข้างในกล่องอัดแน่นไปด้วยกระดาษแผ่นเล็กๆ
    เขาเริ่มอ่านข้อความ..ทีละใบ...ทีละใบ....
    "วันนี้ ..คุณกลับมาช้า ..ฉันรอ 2 ชั่วโมง ..ไม่เป็นไร ..ฉันรักคุณ"
    "วันนี้ฝนตก ..ฉันยังรอ ..แต่ไม่เจอคุณ.. ไม่เป็นไร ..แต่ฉันยังรักคุณ"
    "ฉันเริ่มป่วย..จนไปหาคุณไม่ได้..คุณคงไม่ทันได้สังเกต..ไม่เป็นไร.. แต่ฉันยังรักคุณ"
    "วันนี้ ..คุณบอกจะเปลี่ยนแหวนวงใหม่..
    คุณคงลืมว่า..ฉันตอบตกลง..จะแต่งงานกับคุณ ..เพราะแหวนวงนี้ แต่ไม่เป็นไร..ฉันยังรักคุณ"
    ชายหนุ่มได้เรียนรู้แล้วว่า บางทีสิ่งที่เขาไขว่คว้ามาตลอดชีวิต
    อาจเทียบไม่ได้กับสิ่งเล็กน้อย ที่เขาเคยได้รับ จนเป็นเรื่องปกติของทุกวัน
    รถคันหรูแล่นไกลออกไป เหลือไว้เพียงกล่องแหวนเพชร ราคาแพง หน้าหลุมศพ
    ที่ดูไม่เหลือค่าอะไร ..สำหรับเขา..อีกต่อไป
    "ผมมีบ้านหลังใหญ่..แต่คงกว้างไป สำหรับการที่จะต้องอยู่คนเดียว
    ผมมีรถราคาแพง แต่ไม่รู้จะขับไปรับใคร ให้มานั่งเคียงคู่ ..เพื่อไปที่ไหน ๆด้วยกัน
    ผมมีเวลาอยู่กับงานครึ่งชีวิต แต่ไม่เคยมีเวลา ที่จะได้อยู่กับคนที่..ผมรัก
    ตอนนี้ผมมีเงินมากมาย แต่ไม่อาจซื้อเวลาเพียง 1 นาที ที่จะบอกว่า 'รักเธอ'

    ..ผมมีทุกอย่างเพียบพร้อมตามที่ผมฝัน แต่ขาดส่วนที่สำคัญที่สุด ..
    ที่อยากให้ย้อนกลับมา..จะได้ไหม?"

     

    kapook_dookdik_1510_37424

    February 07

    ความรักก็เหมือนกับตู้โทรศัพท์สาธารณะ

     

    ตู้ที่เดินตรงเข้าไปมักโทรได้เฉพาะหมายเลขฉุกเฉิน
    ตู้ที่ใช้ได้มักต้องต่อคิวยาวเหยียด
    แต่พอถึงคิวเราเหรียญกลับหยอดไม่ลงซะงั้น
    กว่าจะเจอตู้ที่โทรได้จริงๆ ก็ต้องเดินหาจนเมื่อย
    และเมื่อเจอแล้วก็ต้องเตรียมเหรียญไว้หยอดสม่ำเสมอ
    ไม่อย่างนั้นคุยๆ ไปสัญญาณอาจถูกตัดขาดไป
    ต่อใหม่เท่าไรก็ไม่ติด
    เหรียญ ในที่นี้เปรียบได้กับ *ความเอาใจใส่* การมีเวลาให้
    เพราะถ้าเธอไม่มีทั้ง 2 สิ่งคอยหล่อเลี้ยงความรัก
    สัญญาณของความสัมพันธ์ก็จะถูกตัดขาดในที่สุด
    และไม่สามารถเรียกสัญญาณเดิมกลับมาได้อีก
    ส่วนความเป็นเพื่อนนั้นเหมือนโทรศัพท์บ้าน *คุยนานเท่าไหร่ก็ 3 บาท*
    คบกันแบบไม่ต้องลงทุนจนหมดเนื้อหมดตัว ไม่ต้องต่อคิวใคร ไม่ต้องเดินหาจนเมื่อย
    แต่ตอนสิ้นเดือนต้องจ่ายค่าบริการให้ตรงเวลาก็เท่านั้น
    *ค่าบริการในที่นี้เปรียบได้กับ ความจริงใจ*
    ที่คนเป็นเพื่อนต้องมีให้กัน
    อย่างไรก็ตาม เราควรบริหาร ค่าใช้จ่ายของความสัมพันธ์ให้ดี
    อย่าเอาเงินที่มีอยู่ไปแลกเหรียญ
    แล้วหยอดตู้โทรศัพท์สาธารณะจนหมด
    กระทั่ง .... ไม่เหลือจ่ายค่าโทรศัพท์บ้าน
    กระทั่ง .... ไม่เหลือจ่ายค่าอาหารของตัวเอง
    มีความรักแล้วอย่าลืมเพื่อน
    และเมื่อมีเวลาให้กับความรัก/มีเวลาให้กับความเป็นเพื่อนแล้ว
    อย่าลืมที่จะมีเวลาให้กับครอบครัวและตัวเองด้วย.....

     

    kapook_dookdik_1668_12932